ایران باستان
هر گاه سخن از ایران باستان به میان می اید تصویر کمرنگی از شکوه ایران در
اذهان نقش می بندد و کمتر کسی است که لب به ستایش چنین دوران زرینی
در تاریخ ایران باز نکرده باشد. حال این کس ممکن است ویل دورانت بدبین
باشد یا نیچه فیلسوف و اندیشمند طاغی .
به هر حال هر چه بود تمام شد و نسل دیگری از مردمان با خلق و خویی متفاوت
بر روی ویرانه های ایران باستان زندگی از سر گرفتند. مردمی که هیچ بویی
از منش اجدادشان به ارث نبرده بودند. همانهایی که ابرقدرت بلا منازع
چند قرنه ی جهان را به کشوری انفعالی واپس مانده تبدیل کردند . بگذریم از دوران کنونی که ایران در تلاش برای بازیابی جایگاه خویش در منطقه است .
اما اگر به اثری از ان توهم شکوه باقیمانده در بین مردم برخوردید شک نکنید
که به قول رامین جهانبگلو سندروم امپراتوری است. همانی که ملتهایی
همچون مصر هند و ... از ان رنج می برند.
نقل قولی از فیلسوف نامدار المانی فردریش ویلهلم نیچه
درباره ی ایران باستان :
خیلی بهتر بود که یونانیان مغلوب ایرانیان می شدند
تا مغلوب رومیان .
ایران باستان اقلیم مردمانی که با داشتن سه خصلت مهم
والائی و برتری خود را به اثبات رساندند.
دلیری . راستگویی . مهارت در تیر اندازی
... و خدایش بیامرزد .( هم نیچه هم ایران باستان رو )
